μεταναστες και προσφυγες

 
Ένα μήνα μετά το κύμα απεργιών πείνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων πολύ λίγα έχουν αλλάξει τόσο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όσο και στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων. Οι συνθήκες κράτησης παραμένουν άθλιες, μια πραγματική ντροπή για όλους μας. Υπερπληθυσμός, μηδαμινή υγιεινή, ελλιπής ή και καθόλου προαυλισμός, ελλιπής ή και καθόλου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κρούσματα αστυνομικής βίας. Χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται στα  κελιά των κρατητηρίων και των στρατοπέδων χωρίς καμία μέριμνα, χωρίς να έχουν καν τα δικαιώματα που έχουν οι φυλακισμένοι.

Πίσω, φονιάδες!

 

Μπροστά σε μία τέτοια φρίκη, δεν αρκούν ούτε οι θρήνοι, ούτε τα όμορφα λόγια. Καθήκον μας είναι να δείξουμε με σαφήνεια τους ενόχους, όσο ψηλά κι αν είναι. Το έγκλημα της Μανωλάδας δεν έδειξε μόνο το πραγματικό, εφιαλτικό, πρόσωπο του ρατσισμού και του φασισμού. Έδειξε, ακόμα περισσότερο, το βαθύτερό τους νόημα: ο ρατσισμός κι ο φασισμός, η βία απέναντι τους μετανάστες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι φυλακές, τα φασιστικά μαχαιρώματα στα σκοτεινά σοκάκια κι οι πνιγμοί στα ανοιχτά του Αιγαίου, υπάρχουν για να προστατευθούν τα κέρδη των αφεντικών.

Θα μιλήσουν πάλι για “μεμονωμένο περιστατικό”. Θα δηλώσουν ότι “η Πολιτεία θα επιληφθεί του θέματος”.  Ίσως να συλληφθεί και κάποιος για να ικανοποιηθεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Όμως ξέρουμε ότι η απόπειρα δολοφονίας των μεταναστών της Μανωλάδας που ζητούσαν τα μεροκάματά τους, μόνο “μεμονωμένο περιστατικό” δεν είναι. Το χέρι των τραμπούκων των τσιφλικάδων έχει οπλιστεί από το ίδιο το μνημονιακό κράτος. Αυτό το κράτος που:

            Καταγγέλλουμε την γενικευμένη επίθεση που εξαπέλυσαν οι ελληνικές αρχές ενάντια στους  τούρκους και κούρδους πρόσφυγες που βρίσκονται στην χώρα,  με συλλήψεις διώξεις και φυλακίσεις, προσαγωγές και θεαματικές (και άκαρπες)  επιχειρήσεις, με την προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος φόβου και δυσπιστίας απέναντι στις δομές και στις οργανώσεις τους.

 

                  Είναι περισσότερο από φανερό ότι η ελληνική κυβέρνηση συμμορφώνεται με ένα  ειδικό σχέδιο καταστολής και εφαρμόζει άγνωστων ανταλλαγμάτων συμφωνίες  συνεργασίας με την Τουρκία, με στόχο να καταπνίξει κάθε μορφή αμφισβήτησης και να ισοπεδώσει κάθε μνήμη αντίστασης αλλά και να υπονομεύσει την αλληλεγγύη που η κοινωνία επιφύλαξε για τους αγωνιστές.

 

             Την ίδια στιγμή, ό, τι η Ελλάδα κρύβει ένοχα από τον Φεβρουάριο, αποτελεί κοινό τόπο στην Τουρκία, όπου  τα επανειλημμένα δημοσιεύματα δεν διστάζουν να αναφέρονται σε μυστικές συμφωνίες, να προαναγγέλλουν συλλήψεις και να παραθέτουν ονόματα και πληροφορίες που πείθουν ότι στοιχεία από τις καταστάσεις των  αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα έχουν τεθεί υπόψη των τουρκικών αρχών, παρά και ενάντια στη διεθνείς συμβάσεις και υποχρεώσεις της χώρας και σε απόλυτη υποταγή στο γενικευμένο πνεύμα δοσιλογισμού και  συναλλαγής που βιώνουμε στις μέρες του μνημονίου.

 

            Και αποδεικνύεται αυτό και από την προκλητική ταχύτητα με την οποία διαμαρτυρήθηκε η Τουρκία για την απόφαση του Εφετείου της Πάτρας να απορρίψει τα διάτρητα κατηγορητήρια και να μην ενδώσει στα αίτημα έκδοσης των δυο εκεί εκζητούμενων προσφύγων, στη χώρα όπου το βαθύ κράτος εξακολουθεί να ελέγχει τους μηχανισμούς, πολλά χρόνια μετά την πτώση της χούντας, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν ειδικά δικαστήρια, βασανιστήρια και φρονηματικές δίκες, όπου φοιτητές, συνδικαλιστές, δικηγόροι και διανοούμενοι αντιμετωπίζουν εκδικητικές διώξεις και χιλιάδες βρίσκονται στις φυλακές με αποφάσεις που επανειλημμένα έχουν αμφισβητηθεί από διεθνή όργανα.

 

            Κι ενώ σήμερα ασκούνται απροκάλυπτες πιέσεις στο δικαστικό σώμα για να ανατρέψει τις αποφάσεις του, το Υπουργείο εξακολουθεί να κρατάει σε ομηρεία δεκάδες πρόσφυγες, αρνούμενο να ολοκληρώσει τις διαδικασίας και να τους χορηγήσει το πολικό άσυλο που δικαιούνται, παρατείνοντας γι αυτούς το καθεστώς αβεβαιότητας , σε κάποιες περιπτώσεις και πέρα από τα 10 χρόνια.

 

·        Το άσυλο είναι δικαίωμα δεν είναι παραχώρηση.

 

·        Να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους  αγωνιστές.

 

·        Όλοι στον Άρειο Πάγο την Παρασκευή το πρωί, όπου κρίνεται ξανά η απαίτηση της Τουρκίας για την έκδοση των δυο αγωνιστών.

 

·        Κανένας πρόσφυγας δεν πρέπει να εκδοθεί στην Τουρκία.

 

·        Η εκστρατεία τρόμου δεν θα περάσει.

 

ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

 

  • Χανιά, Τρίτη 2 Απριλίου: τραμπούκοι της χρυσής αυγής κάνουν βόλτες στα Χανιά απειλώντας κόσμο, χαιρετώντας ναζιστικά.  Στην Αγορά χτυπάνε δυο μετανάστες και συνεχίζουν το απόγευμα τους πίνοντας μπύρες στο ενετικό λιμάνι. Ωστόσο τα νταηλίκια τους δεν γίνονται ανεκτά από τους πολίτες των Χανίων και ακολουθεί συμπλοκή με αποτέλεσμα γνωστός χρυσαυγίτης να καταλήξει στα νερά του λιμανιού. Η Αστυνομία φροντίζει να αγνοήσει τις απειλές, τις ύβρεις τον ξυλοδαρμό των μεταναστών και κάνει λόγο για “απρόκλητη” επίθεση. Σε αυτά τα πλαίσια, δασκάλα που κατέθεσε μήνυση για εξύβριση και απειλές, κρατείται όλο το βράδυ στο αστυνομικό μέγαρο…
 
  • Χανιά, Κυριακή 14 Απριλίου ξημερώματα: μετανάστες ξυλοκοπούνται άγρια επιστρέφοντας από τη δουλειά τους από μαυροφορεμένους φουσκωτούς. Η Αστυνομία αν και ειδοποιείται έγκαιρα δεν καταφέρνει να βρει τους δράστες…
 
Πραγματοποιήθηκε χτες (Κυριακή) στην Αμυγδαλέζα η συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατούμενων μετανανστών και προσφύγων. Αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων μπόρεσε μάλιστα να μπεί μέσα στο στρατόπεδο και να μιλήσει με κάποιους κρατούμενους.

Η απεργία πείνα των εγκλείστων καθώς και η πίεση "απ' έξω" οδήγησαν σε μικρές βελτιώσεις των συνθηκών κράτηση, ειδικά σε ό,τι αφορά την υγιεινή και την καθαριότητα. Ωστόσο, η Αμυγδαλέζα παραμένει ένα στρατόπεδεο συγκέντρωσης όπου στοιβάζονται άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα, όπου οι κρατούμενοι προαυλίζονται πολύ λίγο, όπου ενίοτε "πέφτουν σφαλιάρες και κλοτισές", όπου κανένας δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει ο εγκλεισμός του.

Ο αγώνας μας ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα συνεχιστεί. Το χρωστάμε σε αυτούς που είναι μέσα, αλλά πάνω απ' όλα το χρωστάμε στους εαυτούς μας. Στις κάθε λογής Αμυγδαλέζες οικοδομείται ο φασισμός που θα μάς πνίξει όλους.
 

Η κραυγή απελπισίας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων επανέφερε στο προσκήνιο το τεράστιο ζήτημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης που κατ' ευφημισμόν η κυβέρνηση ονομάζει “κέντρα φιλοξενίας”. Οι απόπειρες αυτοκτονίες, η μαζική απεργία πείνας καθώς και οι στάσεις μέσα στα στρατόπεδα, δείχνουν ότι η κατάσταση  δεν πάει άλλο. Οι συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα είναι άθλιες. Δεν είναι μόνο το ότι οι συνεχείς σκούπες του “Ξένιου Δία” έχουν γεμίσει τα στρατόπεδα με πολύ πολύ περισσότερο κόσμο από όσον χωράνε. Αυτό που κάνει πραγματικά δραματική την κατάσταση είναι η παντελής αδιαφορία της κυβέρνησης για τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Αμυγδαλέζα είχαν δυόμισι μήνες να τους δώσουν σαπούνι με αποτέλεσμα να ξεσπάσει επιδημία ψώρας. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στα κρατητήρια των Αστυνομικών Τμημάτων, όπως αυτό της Δραπετσώνας, όπου οι κρατούμενοι έχουν μήνες να προαυλιστούν και να δουν το φως του ήλιου.

Πέρα όμως από τις συνθήκες κράτησης, η ίδια η ύπαρξη των στρατοπέδων καταρρακώνει θεμελιώδη δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αίμα τους τελευταίους δύο αιώνες. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες κρατούνται χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα. Επιπλέον, η κράτησή τους δεν είναι προσδιορισμένη χρονικά με συγκεκριμένο τρόπο. Έχουμε δηλαδή απροσδιόριστη χρονικά ποινή χωρίς να υπάρχει έγκλημα.

 

Αυτή η κατάσταση που ντροπιάζει την κοινωνία μας πρέπει να λήξει. Ο αγώνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων είναι αγώνας για τις ελευθερίες όλων μας.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να κλείσουν!

 

 

Διαμαρτυρία στην Αμυγδαλέζα την Κυριακή 14 Απρίλη (12:00)

 

 

 

Anti Nazi Zone-Yre

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό

Νεολαία ΣΥΝ

 

Η απεργία πείνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων επανέφερε στο προσκήνιο το "ξεχασμένο", πλην διαρκές αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα αστυνομικά κρατητήρια κουρελιάζεται κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κάθε έννοια πολιτισμού. Είναι χαρακτηριστικά το ότι στη μεν Αμυγδαλέζα οι κρατούμενοι είχαν 2,5 μήνες να πάρουν σαπούνι με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί επιδημία ψώρας, στο δε ΑΤ Δραπετσώνας, οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι έχουν μήνες να προαυλιστούν. Οι δύο απόπειρες αυτοκτονίας που σημειώθηκαν τις προηγούμενες μέρες μαρτυρούν το οριακό σημείο στο οποίο έχουν φέρει τα πράγματα η επιχείρηση Ξένιος Δίας και η κυβερνητική αναισθησία.

Ωστόσο, οι συνθήκες κράτησης δεν αποτελούν τη μόνη άθλια πτυχή των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Τα στρατόπεδα εμπεδώνουν θεσμικά τη λογική της κατάστασης εξαίρεσης, δηλαδή τη λογική πάνω στην οποία στηρίχτηκε ο φασισμός. Οι κρατούμενοι μετανάστες και πρόσφυγες δεν υπόκεινται στην κανονική ποινική διαδικασία, φυλακίζονται χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιος έγκλημα του οποίου ο κολασμός να αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη φυλάκιση, και, το κυριότερο ίσως, ο χρόνος φυλάκισης τους είναι απροσδιόριστος. Εν ολίγοις, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι έρμαια στις κρατικές βουλές.

Κατά συνέπεια, ο αγώνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε πολίτη που αντιστέκεται στον εκφασισμό. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να κλείσουν τώρα!

 

 

Αθήνα 9/4/13

 

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών