Κείμενα

Ζητάμε την απόσυρση αυτού του νόμου ως απαράδεκτου και αντι-ανθρωπιστικού και ζητάμε την ασφαλή διέλευση και εγκατάσταση μεταναστών-πρσφύγων και την απονομή ασύλου σε όλες τις χώρες της ΕυρώπηςΤην περασμένη Τρίτη 26/1/2016, με μεγάλη πλειοψηφία, το κοινοβούλιο της Δανίας ψήφισε τον νόμο L87, ο οποίος εισάγει μια σειρά περιοριστικά μέτρα για τους αιτούντες άσυλο στη χώρα. Η κυβέρνηση της Δανίας αποτελείται από τον κεντροδεξιό-ακροδεξιό συνασπισμό Venstreκαι DF - Danskfolkepartiπου το έφερε στη Βουλή, ενώ υπερψηφίστηκε και από τους Σοσιαλδημοκράτες (με 3 διαρροές).

Στο μακρύ καλοκαίρι που πέρασε αποτυπώθηκε ανεξίτηλα η βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια τέτοια πύκνωση γεγονότων οι αντιφάσεις που συσσωρεύονται ξεσπούν με διαφορετικές χρονικότητες και κλίμακες. Τα κέντρα και οι όροι του κοινωνικού ανταγωνισμού φαίνεται να μετατοπίζονται και να αναδιατάσσονται.


Τη στιγμή της υπογραφής του 3ου Μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η Μέρκελ δήλωνε ότι δεν ήταν το «ελληνικό πρόβλημα» αλλά η «προσφυγική κρίση» που έθετε σε κίνδυνο την συνοχή της ΕΕ. Ενάμιση μήνα μετά, στις αρχές Σεπτέμβρη, όταν χιλιάδες πρόσφυγες που είχαν εκδιωχθεί από το σιδηροδρομικό σταθμό της Βουδαπέστης άρχισαν να σχηματίζουν καραβάνια κατευθυνόμενοι προς την Αυστρία, η Μέρκελ έκανε τη μεγάλη στροφή και έστειλε γερμανικά τρένα να τους παραλάβουν.

Οι χώρες της ΕΕ και όχι μόνο βρίσκονται στο κέντρο αυτού που ονομάζεται «προσφυγική κρίση», για την οποία βεβαίως οι ίδιες (ιδιαίτερα οι πλέον ισχυρές) έχουν μεγάλη ευθύνη. Από το καλοκαίρι, η Ευρώπη-Φρούριο, πιεσμένη από το μαζικό -και μαχητικό- ρεύμα προσφύγων, καθώς και το πλατύ κίνημα αλληλεγγύης σε αυτούς, υποχρεώθηκε να παγώσει την πολιτική των κλειστών συνόρων και να επιτρέψει τη μαζική διέλευση πολιτικών κυρίως, αλλά και οικονομικών προσφύγων από τη ΝΑ Ευρώπη προς τον ευρωπαϊκό Βορρά. Σε αυτή την -προφανώς θετική- εξέλιξη έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο η αλλαγή στάσης της Ελλάδας μετά την άνοδο στην πολιτική εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ• επρόκειτο για απροετοίμαστη και ημιτελή αλλαγή, καθώς δεν εξασφάλιζε ούτε την ασφαλή μετακίνηση των εισερχομένων ούτε τη στοιχειωδώς αξιοπρεπή προσωρινή διαμονή τους, αλλά αποτελεί μακράν την πλέον προοδευτική μεταναστευτική πολιτική σε νοτιοευρωπαϊκό επίπεδο.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ-ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ-

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ-ΠΕΙΡΑΙΑ

Ακυρώνουμε την φασιστική φιέστα των Ιμίων

Το ερχόμενο Σάββατο 30 Γενάρη στις 3μμ καλείται αντιφασιστική συγκέντρωση στην πλατεία Ρηγίλλης από ένα ευρύ φάσμα πολιτικών και κινηματικών συλλογικοτήτων της Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Η συγκέντρωση καλείται στο σημείο όπου πραγματοποιείται κάθε χρόνο η φασιστική φιέστα της Χρυσής Αυγής με αφορμή τα γεγονότα των Ιμίων. Με αυτό τον τρόπο επιδιώκουμε να ματαιώσουμε την φασιστική συγκέντρωση. Για να μη μπορέσουν να ξαναχύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο. Για να μην οικειοποιηθούν ξανά το δικαίωμα να παρεμβαίνουν στους δρόμους και τις γειτονιές μας. Για να μετατρέψουμε την πλατεία Ρηγίλλης σε ένα χώρο αλληλεγγύης ντόπιων και μεταναστών/ριων.

Τα ναυάγια προσφύγων συνεχίζονται. Ο απολογισμός ήταν 87 νεκροί στο Αιγαίο την Τετάρτη 20/1. Μέχρι την Παρασκευή 22/1 ξεπέρασαν τους 131. Χωρίς να μπορούν να υπολογιστούν με ακρίβεια οι αγνοούμενοι. Ο φράχτης του Έβρου, παρά τη γενική κατακραυγή, δεν προμηνύεται να ανοίξει. Τις ίδιες μέρες τα σύνορα στην Ειδομένη ανοιγοκλείνουν ενώ οι βομβαρδισμοί στη Συρία (και αλλού) αυξάνονται. Νέοι φράχτες υψώνονται στα εσωτερικά σύνορα της Ε.Ε, δημοσιεύματα αναφέρονται σε κόκκινες βαμμένες πόρτες προσφυγικών σπιτιών στην Αγγλία (θυμίζοντας κίτρινα αστέρια και ροζ τρίγωνα) και άλλες δύο χώρες -Δανία και Γερμανία- φαίνεται να υιοθετούν την πρόταση της Ελβετίας για «παράδοση» των περιουσιακών στοιχείων των προσφύγων ως «αντάλλαγμα» τη δυνατότητα να υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Το μαύρο παρελθόν της Ευρώπης επιστρέφει ενδεδυμένο -όπως πάντα άλλωστε- το μανδύα της ασφάλειας. Η ισλαμοφοβία κι η ακροδεξιά ανεβαίνουν και η Κομισιόν προτείνει μια νέα υπερδύναμη, την Ευρω-Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, που με δική της και μόνο εντολή θα επεμβαίνει «όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο», χωρίς την συγκατάθεση του εκάστοτε κράτους - μέλους.

Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου*

Ζήσαμε και σήμερα μια μέρα της «κανονικότητάς» μας. Για μας η κανονικότητα πια δεν περιλαμβάνει μόνο να είναι τα παιδιά σου άνεργα και ψυχοπλακωμένα, να μην μπορείς να πληρώσεις τον ΕΝΦΙΑ και να σου ‘ρχεται το κατασχετήριο.

Η δική μας κανονικότητα έχει εμπλουτιστεί με δόσεις μαζικού θανάτου σε επαναλαμβανόμενες δόσεις και συσκευασμένου σε μαύρες σακούλες που τοποθετούνται, «γεμάτες», η μια πάνω στην άλλη.

Μια περίληψη λοιπόν της σημερινής μας κανονικότητας.

Με πρωτοβουλία του Αντιφασιστικού Συντονισμού Αθήνας - Πειραιά, Αντιρατσιστικές, Αντιφασιστικές, Μεταναστευτικές - Προσφυγικές και LGBTQ Οργανώσεις, καλούμε σε ανοιχτή συνάντηση για τη διοργάνωση καμπάνιας, κινητοποιήσεων και δράσεων εν όψει της 21ης Μάρτη 2016, Διεθνούς Μέρας Δράσης κατά του Ρατσισμού. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 25 Γενάρη, στις 8 μ.μ., στο Στέκι Μεταναστών, στην Τσαμαδού 15, στα Εξάρχεια. 

Σάββατο και Κυριακή, 13 και 14 Φλεβάρη 2016 στην Αθήνα

Ζήσαμε ένα καλοκαίρι κατά το οποίο αμφισβητήθηκαν όσο ποτέ στην πράξη οι ευρωπαϊκές πολιτικές συνόρων και καταστολής της μετανάστευσης: Τα σύνορα άνοιγαν υπό την πίεση των προσφύγων και η αλληλεγγύη ανάβλυσε εκεί που φαινόταν ξέρα υπερβαίνοντας την όποια κρατική και διακρατική προετοιμασία και σχεδιασμό. Ζούμε, όμως, και ένα χειμώνα, στον οποίο μετράμε πτώματα προσφύγων, που ο φράχτης του Έβρου στέκει ακόμα αγέρωχος και η Ευρώπη επιχειρεί να ξαναχτίσει ένα Φρούριο εντός και εκτός των συνόρων της.