απεργία πείνας

n/a

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΘΟΥΝ ΟΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΟΥΣ


Από τις 26 Ιανουαρίου ως τις 9 Μαρτίου του 2011 300 μετανάστες εργάτες πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη απεργία πείνας στην ευρωπαϊκή ιστορία, διεκδικώντας τη δική τους νομιμοποίηση και τη νομιμοποίηση των αλλοδαπών εργατών που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα.
Κόντρα στη λυσσαλέα επίθεση της κυβέρνησης και της πλειονότητας των ΜΜΕ, οι απεργοί πείνας με την αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό τους, έχοντας δίπλα τους ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης, κατόρθωσαν να αποκτήσουν εξάμηνες ανανεούμενες βεβαιώσεις παραμονής και να μειωθούν τα απαιτούμενα ένσημα για νομιμοποίηση και περίθαλψη για το σύνολο των μεταναστών και ελλήνων συναδέλφων τους.
Παραθέτουμε αυτολεξί την ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών που εκδόθηκε στις 9 Μαρτίου 2011, ημέρα λήξης της απεργίας πείνας:
Αποφασίζεται η έκδοση βεβαίωσης διαμονής στη χώρα με ισχύ εξαμήνου και δυνατότητα να ανανεώνεται, όπως προβλέπεται από το ν. 3907/2011.
Απαιτούνται η καταγραφή, η ταυτοποίηση, τα δακτυλικά αποτυπώματα για κάθε μετανάστη.
Υπενθυμίζεται ότι κατ’ εφαρμογή του ν. 3907/2011 οι μετανάστες μπορούν να υποβάλουν αίτηση νομιμοποίησης συμπληρώνοντας το απαιτούμενο από το νόμο χρονικό διάστημα.
Για τους κατόχους της σχετικής βεβαίωσης θα παραχωρείται δυνατότητα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής τους για ανθρωπιστικούς λόγους.
Για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προτείνεται η μείωση των απαιτούμενων ενσήμων ως εξής:
α)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών για παροχή εξαρτημένης εργασίας σε σταθερό εργοδότη, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 200 σε 120 ημέρες και από 400 σε 240 αντίστοιχα.
β)Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής διάρκειας ενός (1) έτους ή δύο (2) ετών και απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε περισσότερους του ενός μη σταθερούς εργοδότες, προτείνεται ο ελάχιστος χρόνος ασφάλισης να μειωθεί από 150 σε 120 ημέρες και από 300 σε 240 ημέρες αντίστοιχα.
Η κυβέρνηση θα προβεί στη μείωση των ετών που απαιτούνται προκειμένου ένας μετανάστης να αιτηθεί την άδεια παραμονής από 12 έτη στην κατεύθυνση των 8 ετών.
Επίσης, για το σύνολο των ασφαλισμένων τα απαιτούμενα ένσημα για περίθαλψη μειώθηκαν από 100 σε 50.
Παρότι οι βεβαιώσεις παραμονής ανανεώθηκαν δύο φορές (Σεπτέμβριος 2011 και Μάρτιος 2012) και ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για επ’ αόριστον ανανέωσή τους, από το Σεπτέμβριο του 2012 οι σχετικές αιτήσεις δεν έχουν απαντηθεί και οι πρώην απεργοί πείνας βρίσκονται σε ομηρία (ήδη, πρώην απεργοί πείνας με πρόσχημα τη μη ανανέωση του καθεστώτος τους, κρατούνται προς απέλαση σε κατά τόπους αστυνομικές διευθύνσεις και κέντρα κράτησης). Στις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις των μεταναστών και αλληλέγγυων οργανώσεων ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι το πρόβλημα θα λυθεί χωρίς όμως να το λύνουν.
Δίπλα σε αυτό τον εμπαιγμό προστίθεται και η δίωξη των πρώην απεργών πείνας οι οποίοι κατηγορούνται για «φθορά ξένης περιουσίας» και «διατάραξη οικιακής ειρήνης» για την είσοδο στη Νομική Σχολή τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας.
Οι αλληλέγγυες οργανώσεις απαιτούμε την ανανέωση των βεβαιώσεων παραμονής και την παύση της εκδικητικής δίωξης των πρώην απεργών πείνας, καλούμε φορείς και συλλογικότητες να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και δηλώνουμε στην κυβέρνηση ότι συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την οριστική δικαίωση των αιτημάτων των απεργών πείνας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 300 ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Σφοι και σφισσες,

Ήρθε η ώρα να συναντηθούμε στους τόπους που θα δώσουμε τον αγώνα μας.

Για μας αυτές οι μέρες είναι από τις πιο σημαντικές στη ζωή μας. Θα τις θυμόμαστε για πάντα.

Πήραμε μια δύσκολη απόφαση και ετοιμαζόμαστε τόσο καιρό με τη βοήθεια του ΦΜΚ για να την κάνουμε πράξη. Ξέρουμε ότι αν κερδίσουμε θα αλλάξει η ζωή μας δραστικά. Θα μπορούμε να φύγουμε από το σκοτάδι και να οργανώσουμε τη ζωή μας εδώ σαν άνθρωποι. Θα μπορούμε να ταξιδέψουμε νόμιμα, για να ξαναδούμε τους δικούς μας μετά από τόσα χρόνια.

      Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών

       Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

       Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Πόσες φορές χρειάζεται να ρισκάρουν τη ζωή τους, 

έτσι ώστε να υπάρχουμε και να υπάρξουν; 

Για να έχουν το δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα σε μια χώρα που αναζητά το εξιλαστήριο θύμα στο πρόσωπο του  πλέον ευάλωτου, του αδύνατου κρίκου.

Για το μετανάστη και την μετανάστρια που με το αίμα τους, την υποβαθμισμένη εργασία και τη δημιουργικότητα τους, κινούν τη μηχανή της «εθνικής οικονομίας».

Για εκείνον και εκείνη που αναζητώντας την ελευθερία ή διωκόμενοι από την ανέχεια, τον πόλεμο ή κάποια «ειρηνευτική» κατοχή, διαπερνούν τα σύνορα για μια καλύτερη ζωή.

Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που έδωσαν τη ζωή τους στα εθνικά σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, τα 13.000 τεκμηριωμένα θύματα του δόγματος της ασφάλειας από το ’93 μέχρι σήμερα, και τους/τις δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους/ες.

Για τα παιδιά των μεταναστών που από την κούνια μεγαλώνουν με νομικούς/κοινωνικούς περιορισμούς και αποκλεισμούς.

Εδώ και ενάμισι μήνα Αφγανοί πρόσφυγες έχουν κατασκηνώσει στα Προπύλαια διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα, διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμά τους στο πολιτικό άσυλο, ως πρόσφυγες πολέμου. Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση όχι μόνο δεν δεσμεύτηκε για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους αλλά, στην προσπάθειά τους να συναντηθούν και να μιλήσουν με τον κ.Παπουτσή στις 20/12, τους υποδέχτηκε η αστυνομία και χτυπώντας τους, τους ανάγκασε να φύγουν από το Υπουργείο.  

Η κυβερνητική αδιαφορία, μισανθρωπιά και βία ανάγκασε τους Αφγανούς πρόσφυγες να προχωρήσουν σε απεργία πείνας με ράψιμο των στομάτων τους από τις 29/12. Όπως γράφουν στην ανακοίνωσή τους «βία ασκείται καθημερινά πάνω μας με τον τρόπο που μας αναγκάζει η Ελληνική Πολιτεία να ζούμε. Η χώρα μας βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, αρκετοί από τους συμπατριώτες μας έχουν πεθάνει στην προσπάθειά τους να βρουν ένα ασφαλές μέρος να ζήσουν και η διεθνής κοινότητα αδιαφορεί για την κατάστασή μας και την δυστυχία της χώρας μας. Και ενώ σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες έχουμε τουλάχιστον το δικαίωμα για πολιτικό άσυλο, πολλοί από εμάς για χρόνια τώρα ζούμε στην Ελλάδα μέσα στην ανασφάλεια και την απειλή για την κάθε είδους κακοποίηση.»

Από τις 10 Δεκέμβρη, 35 μετανάστες από Σενεγάλη και Πακιστάν ξεκίνησαν απεργία πείνας στα Γιάννενα. Οι μετανάστες αυτοί εργάζονταν στα θερμοκήπια της «Κ. Ε. Τζαρτζούλης Α.Ε.» στο Καλπάκι Ιωαννίνων και έχουν μείνει απλήρωτοι για αρκετούς μήνες. Πέρα από τα μεροκάματα που τους χρωστάει η εταιρεία, δεν έχουν κολληθεί και τα αντίστοιχα ένσημα με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανανέωση των χαρτιών τους. Όταν ήρθε η ώρα της πληρωμής τους, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, κ. Κρίτωνας Τζαρτζούλης εξαφανίστηκε από τα Γιάννενα! <--break->