κεντρα κρατισης

n/a
n/a

                                                                                                                        Πάτρα, 17/10/2013

            Οι συλλήψεις ηγετικών στελεχών της Χ.Α. σίγουρα ικανοποιούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ωστόσο, γνωρίζουμε καλά πως τα κίνητρα για την ξαφνική επιθυμία απονομής Δικαιοσύνης από τα κυβερνητικά κόμματα, που είχαν νωρίτερα στρώσει το χαλί για την είσοδο των νεοναζί στο Κοινοβούλιο, είναι καθαρά επικοινωνιακά.

Δίκτυο Euro Mediteranean Human Rights Network (EMHRN), Δίκτυο Migreurop, Δίκτυο Welcome to Europe, Νεολαία χωρίς σύνορα : Youth without Borders (Jugendlicheohne Grenzen –JOG) και Αφγανοί φίλοι, φίλες και μέλη που το 2009 κρατούνταν στην κόλαση της Παγανής, αλλά και πριν σαν ανήλικοι και επέστρεψαν στη Λέσβο για λίγες μέρες, .

Η πρόσφατη τραγωδία στην Λαμπεδούζα δείχνει για άλλη μια φορά την αδιαφορία που επιδεικνύει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την μοίρα των μεταναστών. Στις πύλες της Ευρώπης, την Ιταλία όπως και τα Ελληνικά νησιά, οι μετανάστες υποβάλλονται σε αυθαίρετους και επικίνδυνους συνοριακούς ελέγχους και γίνονται αντικείμενο μέτρων ασφαλείας που θέτουν τις ζωές του σε θανάσιμο κίνδυνο.

Παιδιά, ρατσισμός και ελληνικό κράτος

Της Mhairi McAlpine.

Η εικόνα του γαλανομάτικου ξανθού μικρού κοριτσιού που απομακρύνθηκε από μια οικογένεια Roma και μπήκε στη φροντίδα ΜΚΟ, ταξίδεψε σ’ όλο τον κόσμο με ταχύτητα αστραπής, καθώς η Ελληνική κυβέρνηση ψάχνει τα ίχνη των βιολογικών του γονιών. Έχουν γίνει συγκρίσεις με την Madaline McCann ένα άλλο λευκό κοριτσάκι που όπως αναφέρεται, έχει πέσει στα χέρια των traffickers. Πίσω από την υπερβολή αποκαλύπτονται μερικά πολύ άσχημα μυστικά.

Ο Ραχίλ Ζία, 25 ετών, μοναχοπαίδι της οικογένειας Ομάρ Χαγιάτ από το Mάντι Μπαχαβαλντίν του Πακιστάν, σκοτώθηκε μετά από πτώση στον ύπνο από το κρεβάτι του μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Ξάνθης. Η οικογένεια του δεν πρόλαβε να θρηνήσει τον αδελφό του Καμάρ Ζία, 35 ετών, που έχασε τη ζωή του πριν από ενάμισι μήνα.

Η ανθρώπινη ζωή στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Δένδια αξίζει λιγότερο από έναν ασφαλή χώρο ύπνου, από έναν ιμάντα συγκράτησης του σώματος κατά την διάρκεια του ύπνου, όπως αυτούς που υπάρχουν σε κουκέτες  στα τρένα για παράδειγμα.

Το Αφγανιστάν συγκαταλέγεται στις χώρες όπου συντελούνται μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για τον λόγο αυτό δεν επιτρέπεται η απέλαση υπηκόων του και ιδιαίτερα οικογενειών

 
Ένα μήνα μετά το κύμα απεργιών πείνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων πολύ λίγα έχουν αλλάξει τόσο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όσο και στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων. Οι συνθήκες κράτησης παραμένουν άθλιες, μια πραγματική ντροπή για όλους μας. Υπερπληθυσμός, μηδαμινή υγιεινή, ελλιπής ή και καθόλου προαυλισμός, ελλιπής ή και καθόλου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κρούσματα αστυνομικής βίας. Χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται στα  κελιά των κρατητηρίων και των στρατοπέδων χωρίς καμία μέριμνα, χωρίς να έχουν καν τα δικαιώματα που έχουν οι φυλακισμένοι.