Το Σάββατο 20/6, Παγκόσμια Ημέρα των Προσφύγων, πραγματοποιήθηκε από την Πρωτοβουλία Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην οποία συμμετέχουμε,  συμβολική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω απ’ το κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας. Παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις της σημερινής Κυβέρνησης και τις προ μηνών δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού Γ. Πανούση περί κλεισίματος των κέντρων κράτησης σε 100 ημέρες, η Αμυγδαλέζα παραμένει σε πλήρη λειτουργία.

Από το σημείο δεν έλειπαν οι αστυνομικές δυνάμεις που κράτησαν τους διαδηλωτές μακριά από την κεντρική πύλη, αλλά και έφραξαν το δρόμο έξω απ’ το στρατόπεδο παρεμποδίζοντας την πραγματοποίηση πορείας.

Μετά από αίτημα των διαδηλωτών επιτράπηκε σε μια επιτροπή 6 ατόμων να μπει στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας, προκειμένου να έρθει σε επαφή με τους κρατούμενους, να ακούσει τις μαρτυρίες τους σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν εκεί, αλλά και να τους μεταφέρει ένα μήνυμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης απέναντι στην αποτρόπαιη αυτή κατάσταση που βιώνουν, που δεν είναι άλλη από την άδικη και απάνθρωπη στέρηση της ελευθερίας τους για διοικητικούς/γραφειοκρατικούς λόγους.

Η εικόνα που αντικρίσαμε είναι ελάχιστα βελτιωμένη σε σχέση με το παρελθόν και η κατάσταση εξακολουθεί να είναι φρικώδης. Στην Αμυγδαλέζα κρατούνται αυτή τη στιγμή περίπου πεντακόσιοι μετανάστες –μεταξύ των οποίων κάποιοι Σύριοι πρόσφυγες- μέσα σε άθλια κοντέινερ περιφραγμένα με συρματόπλεγμα και την αστυνομία να καραδοκεί πάνοπλη σε κάθε γωνία. Πολλοί απ’ τους μετανάστες είχαν συλληφθεί πρόσφατα, μετά από επιχειρήσεις «σκούπα» στο κέντρο της Αθήνας και πολλοί είχαν ήδη διανύσει το 10ο και πλέον μήνα κράτησης, μεταφερόμενοι από άλλα στρατόπεδα σ’ αυτό της Αμυγδαλέζας. Υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις κρατουμένων που ενώ είχαν ήδη εξαντλήσει στο παρελθόν το 18μηνο όριο κράτησης, βρίσκονταν και πάλι έγκλειστοι στην Αμυγδαλέζα.

 Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη, παρότι στο κέντρο κρατούνται άνθρωποι που είτε έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν είτε ακόμα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρκίνο. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, οι ίδιοι οι μετανάστες μας κατήγγειλαν πως δεν υπάρχουν πια ούτε καν ψυχολόγοι.

Εκτός αυτού, αυστηρά περιορισμένη είναι και η τηλεφωνική επικοινωνία των μεταναστών. Κινητά τηλέφωνα δεν επιτρέπονται και η πρόσβαση στον τηλεφωνικό θάλαμο του κέντρου γίνεται συγκεκριμένες ημέρες και ώρες για ελάχιστα λεπτά. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί μετανάστες να έχουν χάσει κάθε επαφή με τον έξω κόσμο και να μην γνωρίζουν καν σε ποιο μήνα βρισκόμαστε.

Παντελής είναι, εξάλλου, και η έλλειψη ενημέρωσης των ανθρώπων αυτών ως προς τα νομικά τους δικαιώματα, όπως επίσης η πληροφόρησή τους ως προς τις νομοθετικές εξελίξεις. Πίσω απ’ τα συρματοπλέγματα με αγωνία μας ρωτούσαν αν ψηφίστηκε κάποιος νέος νόμος για τα κέντρα κράτησης, αν εκδόθηκε κάποια νέα ρύθμιση για το όριο κράτησης κι αν η νέα κυβέρνηση θα τους δώσει τη δυνατότητα να νομιμοποιηθούν. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα νεαρού απ’ το Μπαγκλαντές που επιθυμεί να επιστρέψει στην πατρίδα του και παρ’ όλα αυτά κρατείται στο στρατόπεδο εδώ και πέντε μήνες. Παρά τις εκκλήσεις του να ενταχθεί στο πρόγραμμα οικειοθελούς επιστροφής δεν βρίσκει ανταπόκριση.

Η θλιβερή πραγματικότητα των κέντρων κράτησης –σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης- αποτελεί όνειδος για τον ανθρώπινο πολιτισμό, πόσο μάλλον για μια Κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά. Συνιστά ευθεία παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άκρως υποκριτική, αναποτελεσματική και εγκληματική, αυτή καθεαυτή, πολιτική. Κανείς, επίσης, δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ταξικό χαρακτήρα του συγκεκριμένου θεσμού. Ο εγκλεισμός στα κέντρα κράτησης γίνεται αποκλειστικά και μόνο εις βάρος των φτωχών μεταναστών. Αν οι ίδιοι άνθρωποι είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν σπίτι ή να κάνουν επενδύσεις στη χώρα, ανεξαρτήτως εθνικότητας, θα κυκλοφορούσαν ελεύθεροι και ενδεχομένως μέσα σε πλούσια σαλόνια.

Το αίτημα για το άμεσο κλείσιμο των κέντρων κράτησης και τη νομιμοποίηση των μεταναστών παραμένει πρωτεύον για όλους εμάς που θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Το ίδιο οφείλει να είναι και για την Κυβέρνηση που μέχρι τώρα έχει φανεί ασυνεπής και κατώτερη των περιστάσεων.

 

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΔΙΚΤΥΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ